SUSHILLA

Als fotograaf is het mijn doel om bij de kijker een emotie op te wekken.
Al is het maar als trigger om een product of dienst te verkopen. Maar natuurlijk ook om mensen aan het denken te zetten over een bepaald onderwerp. Voor mijn vrije werk staat emotie voorop, de emotie die gewekt word bij de kijker.

De vergankelijkheid van de mens is één van de hoofdonderwerpen die mij erg intrigeren. Mijn inspiratie haal ik zowel uit actuele gebeurtenissen als uit mijn eigen ervaringen. Wat voorop staat is dat men het beeld niet mooi hoeft te vinden, maar aan het denken wordt gezet. 

Zo heb ik al van meerdere "kijkers" op bepaalde werken de kritiek gekregen dat ze mijn werk benauwend, shockerend of verwarrend vinden. Je kunt jezelf afvragen of dit de kritiek is die je wilt krijgen. Of zijn wij niet meer gewend de vergankelijkheid van de mens onder ogen te zien? 
Willen wij het plaatje mooier maken, of zijn wij echt op zoek naar een betere wereld?